Wojna w Afryce Północnej zaczęła się zaraz po przystąpieniu Włoch do konfliktu po stronie Niemiec, czyli 19 września 1940r. Pewnie zastanawiacie się więc, dlaczego jest to strona o walkach prowadzonych w latach 1941 - 1943. Zamierzam na tej stronie pisać o walkach prowadzonych po tym jak pierwsze jednostki Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego (Afrika Korps) przybyły do Afryki. A było to w lutym 1941r. ich dowódcą był gen. Erwin Rommel. W tym czasie Anglicy parli do przodu wygrywając z Włochami.
31 marca ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, przy czym główne uderzenie wyszło od strony pustyni. Rozcięta na dwie części armia Brytyjska wycofała się, aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku. 25 sierpnia broniących się w Tobruku Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. 18 listopada ruszyła brytyjska ofensywa, która po ciężkich walkach zlikwidowała oblężenie Tobruku i wyrzuciła wojska Osi z Cyrenajki. 21 stycznia 1942 r. siły niemiecko-włoskie rozpoczęły kontratak, odzyskując utracone terytorium libijskie i zdobywając twierdzę Tobruk, a następnie wkroczyły w głąb Egiptu docierając pod El Alamein. Ciężkie walki pod El Alamein (dwie bitwy) trwały od 31 sierpnia do 4 listopada i zakończyły się porażką wojsk świeżo mianowanego feldmarszałka Rommla. Jedną z przyczyn przegranej Rommla pod El-Alamein, była za długa i nie wydajna linia zaopatrzenia i przewaga Aliantów w powietrzu.
Następnie wojska Afrika Korps zmuszone do odwrotu przez Montgomy'rego i zamykane w kleszcze przez odziały Amerykańskie, które wylądowały w Algierii i Maroku (operacja "Torch"), skapitulowały 12 maja 1943r. Do niewoli dostało się około 250tys. żołnierzy.
Jeśli chcesz przeczytać dokładne opisy pojedynczych bitew to wejdź do działu Bitwy.
Wojna w Afryce w początkowym stadium nie interesowała Hitlera, ktory w tym czasie skupiał całą swoją uwagę na starciach na froncie wschodnim. Nigdy nie zainteresował się nią w stopniu wystarczającym do przysłania większych posiłków, lub nowego sprzętu. Natomiast dla Brytyjczyków, którzy od samego początku walczyli w Afryce, front ten miał wielkie znaczenie gospodarcze i wojskowe. Tam to pokazywali, że Anglia nadal walczy i stamtąd czerpali życiodajną ropę.